สุภาษิตจีน-3

จูล

ธรรมใดก็ไม่เกิดถ้าไม่ทำ
ธรรมชาติย่อมตายด้วยธรรมชาติ
ธรรมชาติของคนคือต้นไม้บนภูเขา
ธรรมเนียมประเพณี อย่ามองข้าม
ธรรมชาติของสตีร คือบุรุษที่เคียงข้าง
ธรรมชาติทั้งหลายจะยิ่งใหญ่ ถ้าใจรักษาธรรม
ธรรมชาติแห่งจิต คือเวลาที่อมตะ
ธรรมชาติของนก คือความอิสระ


นกฉลาดเลือกต้นไม้ควรเกาะ
นกที่สวย กรงยิ่งมาก
นกในมือหนึ่งตัว นกในมือนับล้าน
นรกอยู่ในใจ เกิดได้แม้สวรรค์มาหา
น้ำอยู่ที่ใด ปลาอยู่ที่นั่น
น้ำตามีวันหยุด น้ำใจไม่มีวันหมด
นิ่งเป็นภูเขา ราชายังมาหา
ในความทุกข์ยังมีความสุข


บนเส้นทางที่ยาวไกล ยังมีขวากหนามมากมาย
บนถนนที่เรียบยาว อาจเจอตอโดยฉับพลัน
บวชผ้าเหลืองก็เสียหาย สึกผ้าลายก็เปลือง
บ้านอยู่ที่ไหน หัวใจอยู่ที่นั่น
บาปเป็นรากเหง้า ของความทุกข์
บิดาคือธนาคาร ที่บุตรถอนเงินโดยไม่ต้องฝาก
บินสูงก็หนาว ตกลงมาก็เจ็บ
บุคคลใดไม่มีเพื่อน บุคคลนั้นไม่มีสังคม

ก็อปซ่า

เอาใจเขามาใส่ใจเรา

สำนวนนี้ มุ่งให้คำนึงว่า ควรจะมีความเห็นใจซึ่งกันและกัน หรือนึกถึงอกเขาอกเราบ้าง ว่าตัวเราจะรู้สึกอย่างไร ถ้าเขาทำอย่างนั้นกับเรา

1# จูล

เจี๊ยบซ่า

จับปลาสองมือ