สุภาษิตจีน-4

จูล

ปกครองบ้านได้ ปกครองเมืองอยู่
ประชาชนถือคำพูด ผู้พิพากษาถือตัวหนังสือ
ประโยชน์อย่ามาก จิตใจจะล้น
ปรัชญาคนวัยดึก คือสำนึกคนวัยหนุ่มสาว
ปากกามีน้ำหมึก เข้มกว่าเลือดบนคมดาบ
ปลูกดอกไม้เป็นปี ได้ชมเพียงสิบวัน
ปวดกายยังมีวันหาย ปวดกายเจ็บไม่ลืม
เป็นดวงใจของคนแก่ ดีกว่าเป็นทาสชายหนุ่ม



ฝนตกโปรยปรายนาน พายุผ่านแค่ครู่เดียว
ฝนตกอย่ามองดาว มีเมียสาวอย่าไว้ใจ
ฝ่ามือปิดฟ้าไม่มิด แต่ปิดตาไม่ให้สว่าง
ฝึกฝนตนเองให้เรียนรู้ ไม่ใช่รู้มาก
ใฝ่ร้อนนอนหลับ ใฝ่เย็นนอนตื่น
ใฝ่สูงเกินศักดิ์ ตกหลักเกือบตาย
ฝนเหล็กทั้งแท่ง นานเข้าจะเป็นเข็ม
ฝนตกทีละหยาด อาจเต็มตุ่มเพราะทีละหยด


พยายามชนะตนเอง ดีกว่าชนะผู้อื่น
พระสร้างธรรม แต่มนุษย์สร้างบาป
พรุ่งนี้ไม่มืด มะรืนก็ไม่สว่าง
พ่อแม่ใช้เงินล้านแต่งลูกสาว แต่เงินร้อยล้านอบรมลูกชาย
พูดตรงก็เจ็บตัว พูดเท็จก็เจ็บใจ
พูดคนฉลาดหนึ่งคำ พูดคนโง่ร้อยคำ
เพลงชาติคือสวรรค์ของประชาชน


ฟังอย่าช้า พูดอย่าเร็ว
ฟังอ่านดูไม่คิดตาม เหมือนกินแล้วไม่ย่อย
ฟันใหเขาด ไม่งั้นคมดาบตามสนอง
ฟืนกลางป่าไม่มี ปลากลางทะเลทรายไม่ขาย
ไฟพิสูจน์ทอง ความอดทนพิสูจน์คน
ไฟ่ไม่ลาฟืน คืนไม่ลาวัน
ฟังเสียงแก้วแตก เหมือนฟังคำพูดรู้ว่าโง่หรือฉลาด
ฟังครึ่งๆกลางๆเหมือนฟังความข้างเดียว

ก็อปซ่า

เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง

สำนวนนี้มีความหมายแตกต่างกับประโยค "เกลียดขี้ขี้ตาม" เพราะแปลความหมายไปในทางที่ว่าเกลียดตัวเขาแต่อยากได้ผลประโยชน์จากเขา หรือของ ๆ เขา ตามความหมายเปรียบเทียบของสำนวนที่ว่าเช่นเกลียดปลาไหลในรูปร่างของมัน แต่เมื่อเอามาแกงมีรสหอมก็ทำให้อดอยากกินแกงไม่ได้ถึงแม้จะไม่กินเนื้อปลาไหลเลยก็ตาม

1# จูล

เจี๊ยบซ่า

ปากว่าตาขยิบ